Sorry, no posts matched your criteria.

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

«دانشکده محیط بان» نیاز محیطبانی کشور را تامین می‌کند؟

۲۸ آذر ۱۳۹۶
بدون نظر

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در مراسم گرامیداشت هفته پژوهش و فناوری گفته است که قصد دارد «دانشکده محیط زیست» را به «دانشکده محیطبان» تغییر دهد.

حمیدرضا میرزادهساحل فیزیکی/حمیدرضا میرزاده: رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در مراسم گرامیداشت هفته پژوهش و فناوری گفته است که قصد دارد «دانشکده محیط زیست» را به «دانشکده محیط بان» تغییر دهد. 

او گفته که مدیران، کارشناسان و محیط بانان باید آموزش‌های مستمر زیست محیطی ببینند و اضافه کرده: اولویت پژوهش‌های محیط زیست، تحقیقات اجتماعی است و یکی از بخش‌هایی که نیاز آموزش زیادی داریم آموزش حرفه‌ای محیط بانان است.

کلانتری معتقد است که «از ظرفیت دانشگاه محیط زیست باید برای آموزش محیط بانان استفاده شود» چرا که «محیطبانان، مروجان محیط زیست هستند و باید در حوزه آموزش تقویت شوند». 

دانشکده محیط زیست، واقع در میدان استاندارد کرج، در سال ۱۳۵۱ با هدف تربیت محیطبان و افسر محیطبان به عنوان زیرمجموعه‌ای از سازمان حفاظت محیط زیست افتتاح شد. در ابتدا از این دانشکده به عنوان «آموزشکده» یاد می‌شد.

اردوی پرنده شناسی دانشجویان آموزشکده محیط زیست (۱۳۵۵)

تا نیمه دهه ۱۳۷۰، بخش مهمی از محیطبانان جذب شده در سازمان حفاظت محیط زیست را فارغ‌التحصیلان این آموزشکده تشکیل می‌دادند. این فارغ‌التحصیلان علاوه بر آموزش‌های تئوری در حوزه‌های زیست‌شناسی، زمین‌شناسی، اقلیم‌شناسی، حقوق، مدیریت و… آموزش‌هایی نیز در خصوص زندگی در شرایط سخت، کوهنوردی، آمادگی جسمانی، دفاع شخصی و مواردی از این دست می‌دیدند. 

 تا آنکه در اواخر دهه ۱۳۷۰، جذب دانشجو در این آموزشکده از طریق کنکور سراسری انجام شد و رفته رفته این آموزشکده به دانشکده و سپس دانشگاه ارتقا پیدا کرد. اما در چند سال اخیر بازهم نام دانشکده به خود گرفت اما تقریبا هدف اولیه تشکیل آن به دست فراموشی سپرده شد. 

با این حال در دوره دولت یازدهم، چندین بار دوره‌های آموزشی محیطبانان توسط این دانشکده برگزار شد. 

حالا به نظر می‌رسد کلانتری و معاونش کاوه مدنی قصد دارند بخش پژوهش را از این دانشگاه جدا کنند و به طور کلی به پژوهشکده محیط زیست بسپارند و بار دیگر این دانشکده را به مرکزی برای آموزش محیطبانان تبدیل کنند. 

اگرچه بازگشت به این هدف، اتفاقی درخور توجه و مهم محسوب می‌شود اما با نگاهی به نحوه جذب محیطبانان در یک دهه اخیر، به نظر می‌رسد که ایده کلانتری، چندان عملی نباشد. چرا که راه‌اندازی مرکزی به عنوان دانشکده محیطبان، نیازمند راه‌اندازی بورسیه استخدامی برای فارغ‌التحصیلان است که دستکم در چهار دولت گذشته، سهیه استخدامی مناسبی برای تکمیل کادر محیطبانی سازمان حفاظت محیط زیست از سوی معاونت نیروی انسانی ریاست جمهوری در نظر گرفته نشده است. 

این در حالی است که در روزهای اخیر، ناآرامی‌های دانشگاه صنعت نفت و اعتراض دانشجویان نشان می‌دهد که دولت تمایل چندانی به استخدام فارغ‌التحصیلان دانشکده‌های این‌چنینی ندارد. 

هرچند که سناریویی دیگر نیز محتمل است و آن، تنها تغییر نام از «دانشکده محیط زیست» به «دانشکده محیطبان» بدون تغییر بزرگی در برنامه این دانشکده است! سناریویی که شاید هدفش جذب بودجه‌های پژوهشی از «دانشکده محیط زیست» به سمت «پژوهشکده محیط زیست» باشد. با این وجود، این تنها یک گمانه‌زنی بدبینانه است و باید منتظر ماند و دید که نام جدید «دانشکده محیطبان»، می‌تواند آموزش‌های منسجم و هماهنگ و استخدام‌های تضمین‌شده محیطبانان را به ارمغان بیاورد یا خیر.